Posts

केरली टेकक्स “हंगेरीयन अर्जुन”

Image
केरली टेकक्स “हंगेरीयन अर्जुन”


आपल्याकडे आज “केरली टेकक्स” हे नाव फार कुणाला माहित असण्याची शक्यता नाहीच्याच घरात आहे. परंतु त्याची यशोगाथा वाचल्यावर तुम्ही त्याला कधीही विसरु शकणार नाही हे नक्की ! तो तुम्हाला तुमच्या जिवनातील प्रत्येक बिकट प्रसंगासमोर निधड्या छातीने उभे रहायला भाग पाडल्याशिवाय राहणार नाही. तुमच्या आयुष्यात मनाविरुद्ध घडणाऱ्या घटनांमुळे तुम्ही कोलमडायला लागलात की “केरली” तिथे तत्काळ हजर होइल अगदी “टेरी” सारखाच !  ( http://www.nirbhid.com/2017/11/terry-fox-story.html ) आणि त्याच्याकड़े पाहून तुम्हाला समोर असलेल्या अप्रिय परिस्थितीला वाकुल्या दाखवण्याची शक्ति नक्कीच मिळेल. हे तितकस सोपे नाहीये हेदेखील खरेच हे त्याची यशोगाथा वाचल्यावर लक्षात येईलच !

२१ जानेवारी १९१० रोजी केरलीचा जन्म बुडापेस्ट, हंगेरी येथे झाला. तत्कालीन युद्धजन्य परिस्थितिमुळे कमी वयातच केरली हंगेरी आर्मी मधे दाखल झाला. सैन्य प्रशिक्षण घेत असतांनाच केरलीसहित वरिष्ठांना केरलिच्या असाधारण अशा नेमबाजीने एक नविन स्वप्न पाहण्याचे कारण दिले. सैन्य प्रशिक्षणा-दरम्यान केरलीला नेमबाजी मधे उत्कृष्ट नेमबाज म्हणून गौरव…

चहावाला “लेखक” लक्ष्मण राव !

Image
चहावाला “लेखक” लक्ष्मण राव !


चहावाला “लेखक” वाचल-ऐकले की कपाळावर आठ्या येतातच ! कारण आपण आपल्याकडे लेखकाबद्दलच्या सर्वसाधारण समजूती अशा दृढ करून ठेवल्या आहेत की मनात प्रश्न उठल्याशिवाय राहत नाही की चहावाला लेखक कसा असू शकतो ? परंतु अशा समजुतीला खोट ठरवणारे एक ६६ वर्षीय लेखक आहेत ज्याचं नाव आहे लक्ष्मण राव ज्यांनी तब्बल २४ पुस्तकांचे लेखन-प्रकाशन केले असून त्यांना ३८ पेक्षा जास्त साहित्य पुरस्कार देखील भेटले आहेत !
दिल्लीच्या विष्णू-दिगंबर मार्गवर आपले चहाचे दुकान व बाजूला रस्त्यावर मांडलेला आपल्या लेखनाचा प्रपंच ! असे चित्र पाहिल्यावर माणूस तिथे न थांबला तर नवलच ! पुस्तके एकवेळ घेणार नाही परंतु चहा पिवून एक नजर मारल्याशिवाय जाणारच नाही. 

लक्ष्मण राव यांच्या प्रसिद्धीमुळे त्यांना माजी पंतप्रधान स्व.इंदिरा गांधी व माजी राष्ट्रपती प्रतिभाताई पाटील यांनी कुतुहलापोटी आमंत्रित करून सन्मानित देखील केले आहे. परंतु लक्ष्मण राव यांचा हा प्रवास नक्कीच सोपा नव्हता. त्यांचा दृढनिश्चय, साहित्याबद्दल असलेले प्रचंड प्रेम, ध्येयाबद्दलची चिकाटी आज आपल्यासारख्या सुख-चैनीमध्ये राहणाऱ्या परंतु थोडाशा अपयशाने…

" संजू " चे वास्तव !

Image
!! पार्श्वभूमी !!
दिनांक : १२ मार्च १९९३ वेळ : दु. १.३० ठिकाण : मुंबई स्टॉक एक्सचेंज
आर्त किंकाळ्या, सगळीकडे रक्ता-मांसाचा सडा, एका क्षणात होत्याच नव्हत आणि या मृत्युच्या थैमानाची मालिकाच सुरु झाली. दु.१.३० पासून ते दु.३.४० पर्यंत देशाच्या आर्थिक राजधानीला हादरवणारे व देशाच्या सुरक्षेला अवाहन देणारे असे १२ बॉम्बस्फोट घडवले गेले, मच्छीमार चाळ, झवेरी बाजार, प्लाजा सिनेमा, सेंचुरी बाज़ार, कथा बाज़ार, होटल सी रॉक, सहार विमानतळ, एयर इंडिया बिल्डिंग, हॉटेल जुहू सेंटूर, वरळी, मुंबई पासपोर्ट कार्यालय ह्या सगळ्या ठिकाणी मृत्यूने नंगानाच केला ज्यात तब्बल २५७ बळी व १४०० वर गंभीर जखमी झाले. देशात प्रथमच ३००० किलो इतक्या मोठ्या प्रमाणात RDX चा वापर करून देशाविरूद्ध उघड उघड युद्धच पुकारले गेले होते. ज्यांच्या सैतानी डोक्याचा हा खेळ होता ते हा देश सोडून कधीच पळून गेले होते. टायगर मेमन / याकुब मेमन / दाऊद इब्राहीम / दाऊद फणसे हे ह्या कटाचे मुख्य सूत्रधार होते व यांनी पाकिस्तानच्या ISI ह्या गुप्तचर संस्थेशी हातमिळवणी करून देशद्रोहाची परिसीमा गाठली होती. मृत – जखमी व्यक्तीचे घरदार उध्वस्त झाले, पै-पै करू…

"एकीचे बळ" विस्मृतीत गेलेली कथा !

Image
लहानपणी जवळपास सगळ्यानीच एक गोष्ट वाचली-ऐकली असेल, त्या गोष्टीचे नाव होते एकीचे बळ ! गोष्ट खुपच साधी अणि सोपी होती परंतु दुर्दैवाने बहुतेक सामान्यजन ती गोष्ट साफ विसरलेले दिसत आहेत. परंतु एक असा वर्ग आहे ज्याने ह्या गोष्टीचा खुप उत्तमरीत्या अभ्यास केला आहे व् त्याचा वापर तो वर्ग आपले हित साधन्यासाठी वर्षो न वर्षो करत आहे. तो वर्ग म्हणजे “राजकीय नेत्यांचा वर्ग”
आता राजकीय म्हटल तर त्यात प्रत्येक पक्षाचा समावेश होतो हे पक्षाच्या धडाडीच्या कार्यकर्त्याने समजुन घ्यावे ! लेखकाचा पक्ष शोधायची तसदी घ्यावी लागु नए म्हणून आधीच नमूद केल !
गोष्ट काय होती ? एक काठी तुटायला सोपी असते, २ थोड्या अवघड, ३ अजुन अवघड, जशा-जशा काठ्या एकत्र बांधणार तस-तशा त्या तुटायला अवघड जातात ! बोध होता एकीचे बळ !
आपण सर्व सामान्य मतदार ( जे कुठल्याही पक्ष-संघटना-जातीय/धार्मिक संघटना यांचे सदस्य नाहीं ) हे विखुरलेल्या काठ्याप्रमाणेच आहोत व् आपण तसेच रहावे हे प्रत्येक राजकीय पक्षाच्या हिताचे आहे. म्हणुनच तर आपण सर्व जात-धर्म-भाषा-प्रांत-व्यवसाय-शिक्षण ह्या सारख्या भावनिक मुद्द्यांवर कायम एकमेकांच्या विरोधात दंड थोपटून …

हे उल्हासनगरचे अधिकारी-कर्मचारी प्रसिद्ध झालेच पाहिजे !

हे उल्हासनगरचे अधिकारी-कर्मचारी प्रसिद्ध झालेच पाहिजे  !


EVM - तोंड लपवायची जागा !

Image
भारतीय लोकांना conspiracy theories (कटकारस्थान कथा) मधे विशेष रुचि आहे, आणि आपल्या काही अत्यंत धूर्त राजकारणी / पत्रकार लोकांना याचा वापर आपल्या स्वार्थाला साधन्यासाठी कसा करायचा हे चांगलेच अवगत आहे ! 
२०१४ नंतरच्या भाजपच्या प्रत्येक विजयानंतर जनतेमधे भ्रम पसरवण्यासाठी EVM छेडछाडचे रडगाणे गायले जाते. परंतु ज्या निवडणुकीमध्ये भाजपाचा पराभव झाला तिथे मात्र ह्या सगळ्यांना आपल्या कर्तुत्वाचे गुणगान करता करता वेळ पुरत नाही ! 
ह्या सगळ्या आरोपांना सिद्ध करण्यासाठी निवडणूक आयोग जेव्हा समस्त बुद्धिवंत लोकांना आवाहन करते तेव्हा हे सगळे पळवाटा शोधून त्यालाही नकार देतात !

अर्थात भाजपनेही कांग्रेस सत्तेत असतांना एकदा हेच रडगाणे गायले होते, परंतु त्यातला फोलपणा लक्षात आल्यानंतर त्यांनी तो नाद सोडून दिला !

असो आपला महत्वाचा विषय आहे की खरच EVM सोबत छेडछाड होऊ शकते का आणि याचे उत्तर फक्त “एक भारतीय” म्हणून शोधायचे असेल तर आधी निष्पक्ष होऊन पूर्ण लेख वाचावा लागेल !      
EVM सोबत छेडछाड होऊ शकते का हे समजुन घेणं व सर्वांना समजावून सांगण त्या प्रत्येक नागरिकाचा अधिकार आणि कर्तव्य आहे जो ह्या देशाच्या संविध…

फिटे अंधाराचे जाळे !

Image
ह्या हसऱ्या चेहऱ्यांकडे पाहिल्यावर ह्या ओळी नाही आठवल्या तरच नवल ! कारण काय आहे ह्या हसऱ्या चेहऱ्यामागचे ? अहो स्वातंत्र्यानंतर तब्बल ७० वर्षा नंतर ह्यांना वीज बघायला मिळतेय ! हे काही फोटो आहेत कारगिल मधील व काही उत्तर प्रदेशच्या हरदोई तहसीलच्या ठाकुरी खेड्यातील. शहरी भागात २ तास लोड शेडींग झाल्यानंतरचा आपला त्रागा आठवा ! ह्या लोकांनी तर यांची पूर्ण १ पिढीच विजेविना घालवलीये ! विजेची जी परिस्थिती तीच दोन वेळच्या अन्नाची, रस्त्यांची, पाण्याची, शिक्षणाची व डोक्यावरील छपराची ! 
शाळेत शिकवल्या जाणाऱ्या मानवाच्या मुलभूत गरजांची पूर्तता कुठवर झाली याची चिकित्सा आपल्या मागच्या पिढ्यांनी जर केली असती तर आज परिस्थिती नक्कीच वेगळी राहिली असती ! जी चुकी मागच्या पिढ्यांनी केली ती आजची पिढी नक्कीच करणार नाही अशी अपेक्षा ठेवूया ! मागच्या पिढ्यांना दोष देणे कदाचित बहुतेक जणांना पचनी पडणार नाही, पण देशहिताचा विचार सर्वोच्च ठेवता हा दोष मागच्या पिढ्यांच्या माथ्यावरच टाकावा लागेल. आंधळ्या विश्वासाने कोणत्याही स्वार्थाशिवाय एका पक्षाच्या ( घराण्याच्या ) हातात देशाची सत्ता सोपवताना त्यांनी आपल्या भविष्याच…